Parasieten

Honden en katten kunnen last hebben van allerlei soorten parasieten. Ik zal ze behandelen.

SPOELWORMEN

Iedere hond en kat is drager van spoelwormen. Dit heeft te maken met de cyclus van de spoelwormen:

Infectieuze spoelworm eieren worden door een hond/kat ouder dan 8 weken opgenomen. In de darmen komen uit deze eieren larven. De larven kruipen via de lever en de longen door het lichaam. In de longen komen ze in de bloedsomloop, waarna ze vast lopen in de haarvaatjes. Meestal zullen dit haarvaatjes zijn van spieren, maar in een aantal gevallen kunnen ze ook in bijv. hersenen en zelfs oogzenuw terecht komen.
Onder normale omstandigheden zullen ze hier verder blijven zitten. Echter zodra een teef loops wordt, of het dier een sterke weerstandsvermindering heeft, komen enkele larven door onbekende redenen weer in de bloedsomloop. Als de teef niet drachtig is sterven deze larven af. Maar als ze wel drachtig is, dan gaan de larven naar de darm waar ze uitgroeien tot volwassen wormen. Op dag 42 van de dracht komen opnieuw larven vrij die via de placenta naar de pups kruipen en naar de melkklieren.
In de ongeboren pups maken deze larven weer een ontwikkeling door, zo dat pas geboren pups van 2 weken al volwassen ei leggende wormen in de darmen kunnen hebben. Ook de larven in de melkklieren besmetten de zogende pups. Deze wormen zijn op leeftijd van 3-4 weken volwassen, zodat de pups al na 4 weken miljoenen eieren uit kunnen scheiden.

Ook bij deze pups lopen bij deze pups lopen de larven op een gegeven moment vast waarmee de cyclus rond is.

Bij de kat is de cyclus bijna het zelfde. De enige verschil is bij kat geen besmetting optreed in de baarmoeder, maar pas bij het zogen.

Behandeling:
Ontwormen pups/kittens:
Op 8 weken pups en kittens
Op 12 weken pups en kittens
Op 16 weken  pups en kittens
Op 6 maanden pups en kittens
Daarna ieder half jaar!

Dit laatste ontwormings advies doordat spoelwormen ook bij de mens voorkomen en dus voor problemen kunnen zorgen. Deze worm komt bij de mens nooit tot volwassen worm in de darmen.

Om deze ernstige worm besmetting bij het dier te voorkomen moet men niet alleen consequent ontwormen, maar ook de ontlasting van jonge dieren zoveel mogelijk opruimen. Zodat andere dieren niet besmet raken.



LINTWORMEN

Lintwormen zijn lange platte wormen met een duidelijk gevormde kop met haken en zuignappen. Het lijf bestaat uit een keten van onafhankelijke, identieke elementen ook wel geleding genoemd. Zo’n geleding is een zakje vol met eieren. Deze laten aan het uiteinde van de lintworm voortdurend los en komen zo met de ontlasting naar buiten. Ze kunnen ook zelfstandig bewegen en kruipen via de anus naar buiten. Als ze opdrogen bewegen ze niet meer en lijken dan op rijstkorrels.

Een meest voorkomende lintworm bij de hond en kat, de Dipilidium Caninum, heeft voor zijn verspreiding een tussengastheer nodig namelijk: de vlo. De vlooien larven eten de lintworm eitjes op. Wanner de vlooien larve zich tot vlo ontwikkeld, ontwikkelt zich tevens het worm eitje in de vlo tot een besmettelijke “lintworm”. Als de hond of kat dan door bijten en likken in de nachtzoen vlo binnen krijgt, krijgt hij op die manier de Dipilidium-larven binnen.

Behandeling:
Wanneer u “rijstenkorrels” vind,  moet het dier niet alleen behandeld moet worden tegen lintworm, maar ook tegen vlooien!!



VLOOIEN

Katten vlo is de meest voorkomende vlo in Nederland. Vlooien zuigen bloed. Om bloed te kunnen zuigen steken ze hun angel door de huid en injecteren ze een antistollingsmiddel in de wond om het bloed vloeibaar te houden. Dit kan leiden tot bloedarmoede of aanleiding geven tot allergische huidontsteking. Allergische reactie veroorzaakt veel jeuk.

Levenscyclus vlo

Eitjes
Na paring beginnen volwassen vrouwtjes binnen een uur eitjes te leggen. Gedurende hun leven, kan een vlo duizend eitjes leggen. De eitjes zijn kleine witte bolletjes van circa 0,5 mm. Omdat de eitjes niet kleven vallen deze van het dier af en komen in de omgeving te recht. Bij ideale temperatuur van 22 graden kunnen ze binnen een week uitkomen.

Larven
Uit het eitje komt een larf. Larf moet zo snel mogelijk groeien. Larven eten alles wat een organische oorsprong heeft huisvuil, etensresten en gestold bloed wat de volwassen vlooien uitscheiden. De larven houden van donkere en stille plekjes en kruipen massaal weg. Dat betekent dus: diep onder de vloerbedekking of in het bankstel. Tussen de naden van de mand of onder de plinten. Onder die omstandigheden gaat de larven zich verpoppen. Dit kan binnen 2 weken.

Popstadium
In dit stadium heeft de vlo alle tijd zich tot een volwassen vlo te ontwikkelen. Deze ontwikkeling duurt ongeveer 5 dagen. In de cocon is de vlo veilig en de vlo verlaat pas de cocon onder de juiste omstandigheden. De temperatuur moet acceptabel zijn, er moet een voedingsbron aanwezig zij. Het uitkomen van de poppen vind plaats onder invloed van trilling, kooldioxide en/of warmtebron. Al deze zaken worden veroorzaakt door een huisdier of mens dat langsloopt. De vlo heeft gelijk kans om zijn maaltijd te nuttige.


Bestrijding:
Het is dus niet alleen belangrijk de vlo op het dier te bestrijden, maar ook iets te doen aan de omgeving. Regelmatig stofzuigen en enkele keren per jaar de omgeving behandelen met een middel tegen larven.

 
TEKEN

Teken zijn kleine diertjes, die tot de spinachtige behoren. Volwassen teken klimmen in struikgewas, bomen en grassprieten. Indien een warmbloedig dier hier onderdoor loopt, laten de teken zich los en proberen op de gast te vallen. Ze hechten zich met hun poten vast aan de vacht en bijten zich vervolgens met hun kop vast in de huid. Het lijf blijft op de huid liggen. Zodra de teek zich heeft volgezogen met bloed laat hij los en rolt van de gastheer af. Nadat al het bloed is verteerd gaat de teek weer op zoek naar een nieuwe gastheer.
De in Nederland voorkomende teek Ixodes Ricinus is voor de honden alleen maar vervelend. Hij zorgt namelijk voor huidirritatie. De teek kan de bacterie Borrelia burgdorferi overbrengen naar de mens, die daarop de ziekte Lyme disease kan ontwikkelen.
Teken komen het meest voor in de zomer.


Bestrijding:

1. Dagelijks controleren op teken.

2. Het verwijderen van een teek dient te gebeuren in een draaiende beweging zonder aan de teek te trekken. Bijvoorbeeld met een teken tang. De teek dient volledig te worden verwijderd.

* Ga een teek nooit verdoven met alcohol of ether. Zo word de teek des te meer geprikkeld om speeksel in de gastheer te spuiten. Kan extra irritatie geven.

3. Er zijn tegenwoordig veel middelen op de markt om teken preventief te bestrijden.




MIJTEN
Het grootste probleem met mijt infectie is de enorme jeuk die mijten veroorzaken en door het krabben ten gevolgen daarvan de huid beschadigingen en ontstekingen.
Er zijn verschillende soorten mijt.


Acrobates (schurftmijt):

Dit zijn zeer kleine diertjes , nauwelijks waarneembaar met de microscoop. De schurftmijten boren kleine gangetje, soms tot een heel netwerk, in de opperhuid. In de gangetjes leggen de vrouwtjes de eitjes. Bij het graven drukken de mijten de opperhuid iets naar boven. Alle bultjes vloeien tenslotte samen en vormen grote korsten op de huid.
De lichamelijke conditie van de hond gaat achteruit. Omdat de hond geen afweer opbouwt moeten de mijten bestreden worden. De mens kan er ook mee besmet raken.


Demodex (haarzakmijt):

Deze mijt veroorzaakt jeugd schurft, leeft in haarzakjes en talgklieren. Jeugd schurft kent twee vormen de droge en de natte vorm.
Bij de droge vorm zijn er alleen mijten in het spel.
Bij de natte vorm spelen ook bacteriën, met name stafylococcen, een rol. De bacteriën zorgen ook voor een etter afscheiding. Veel honden zijn drager van haarzakmijt zonder er last van te hebben.
Slechts een enkele hond, die bovendien nog jonger is dan twee jaar, kan de ziekte verschijnselen krijgen. Dit heeft te maken met onvolledige weerstand.
De behandeling van haarzakmijt is langdurig maar vaak wel succesvol.


Otodectus (oorschurftmijt):

Deze mijt leeft in de huid van de gehoorgang. Het oorsmeer word wat schilferig en droog. Het is een infectie die voornamelijk bij jonge honden voorkomt en zeer besmettelijk is. Besmetting kan onder anderen verspreid worden door schudden met de oren. Oor schurft kan verergerd worden wanneer bacteriën gaan meedoen.


Cheyletiella (vacht mijt):

Deze mijt geeft weinig jeuk, omdat hij op de huid en aan de basis van de haren leeft. Hij voed zich met huidschilfers en haren.
Deze mijt is ook besmettelijk.